Week #1

180 graden de andere kant op | 180 degrees the other way (see below)

Van Hollandse kou naar Braziliaanse zomer. Het was een transitie die ik toch had onderschat. From the Dutch winter to the Brazilian summer, a transition underestimated.Na een zeer voorspoedige reis (bedankt Ivy voor de slaappil), kwam ik aan bij de prachtige vakantiewoningen aan het strand van Praia Mole in Florianópolis. Een warm onthaal kreeg ik van de lokale Mari, de We Roam organisatie, de roamers en m’n huisgenoten. Ik moet nu eerlijk toegeven dat ik overweldigd was door de locatie, het klimaat, de organisatie en de groep mensen met wie ik de komende vijf maanden zal optrekken. Het heeft ruim een week geduurd voordat ik geacclimatiseerd was. Gelukkig stelden alle roamers me gerust dat ze hetzelfde hadden ervaren toen zij waren gestart.

Werk

De eerste week op de werkplek heeft ook zo z’n impact gehad. Het was een compleet andere werkomgeving dan degene waar ik zo gewend aan was geraakt; om de hoek van m’n vaders kantoor, een eigen kantoorruimte helemaal voor mij alleen. Nu deelde ik een kantoor met 25 andere roamers, op een eiland waar een stabiele wifi-verbinding niet gegarandeerd is. Daar bovenop kwam dat mijn voorbereidingen voor de ‘digital nomad lifestyle’, oftewel op afstand kunnen werken, ook niet waterdicht waren. Telefonisch was ik dus vaak niet bereikbaar, niet echt bevorderlijk voor de business. De kinderziekten hebben één week geduurd voordat ze waren opgelost en ik weer soepel kon werken.

Gezondheid

Fysiek gezien moest ik ook zeer zeker acclimatiseren. De warmte, de lokale cuisine en bacillen, de reis en waarschijnlijk ook alle spanning hadden zo z’n uitwerking op m’n lichaam. Zo had ik continu trek en was de wc één van m’n favoriete bestemmingen. Desondanks heb ik wel nog kunnen sporten en heb ik weer m’n hardloopschoenen aangetrokken. Er zijn hier flink wat heuvels wat weer een leuke afwisseling is van het platte Hollandse land en weer nieuwe spiergroepen aan activeren. M’n eerste loop was langs de lagoon, de tweede over het strand, samen goed voor 17,53km. Verder heb ik m’n eerste surfles gehad én heb ik nog wat potjes beachvolleybal voltooid. Helaas had ik me niet zo goed ingesmeerd dus ’s avonds tijdens de barbecue was ik knalrood.
Super food açai is hier in overvloed verkrijgen. Een bijna dagelijkse portie açai gaat er wel doorheen. Een andere product wat hier in grote aantallen wordt uitgeserveerd zijn caiperinha’s. Een behoorlijk sterke cocktail met het liefst zo veel mogelijk suiker.

Rust en reflectie

Zo’n anderhalf jaar geleden zat ik zak en as, met een milde burnout thuis op de bank. Eén van de lessen die ik destijds heb geleerd is de kracht van ‘leuke dingen doen’. Dus zo moe als dat ik was, ben ik toch leuke dingen gaan doen deze eerste week. Op de donderdagavond hebben we een typische Braziliaanse tent uitgeprobeerd. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik nog niet klaar was voor de zeer lokale muziek- en dansstijl. Hoewel ik gek ben van dansen, kon ik daar niet m’n ei kwijt. De vrijdagavond ging al wat makkelijker in een tent met house en techno, m’n Nederlandse roots zijn toch aanwezig. Op zaterdag gingen we echter naar een grote club waar we helemaal los konden gaan met dansen. Daar had ik ook m’n eerste interactie met de Braziliaanse man die na het wisselen van twee woorden regelrecht z’n zinnen zet op een zoen (excuses voor de stereotypering). Gelukkig is mijn gezicht snel gedraaid, m’n duw sterk genoeg om indruk te maken en m’n voeten snel genoeg om me zeer soepel en snel uit deze situatie te manoeuvreren. En oh ja, de mannelijke roamers helpen ook wel een handje.

180 degrees the other way | 180 graden de andere kant op

From Dutch winter straight to Brazilian summer. It was a transition that definitly had underestimated. My travels went really well (thanks Ivy for the sleeping meds). I arrived at the beautiful townhouses at the beach of Praia Mole in Florianópolis. A warm welcome was given to me by Mari, the We Roam organisation, my fellow roamers and roommates. I have to admit that I was quite overwhelmed by the change of location, the climate, the organisation and the group of people that I am going to spend the next five months with. It took me a little over a week before I felt at ease and acclimated. Luckily the other roamers reasured me that they had the same experience when they started in Buenos Aires.

Work

The first week at the workspace was also a real experience. It was a totally different environment that I have gotten so used to: next to my dad’s office, a room all to myself. Here I had to share an office with 25 other roamers on an island where a stable wifi connection is not a given. On top of that it turned out that my preperations for a digital nomad lifestyle, i.e. working remotely, weren’t as good as I had hoped. I couldn’t be reached by phone for quite a few hours spread out over the week, which is not good for business. Luckily these first hiccups were fixed within a week and I could continu my work as usual.

Health

My body also really had to acclimate the first week. The heat, the local cuisine and bacteria, the flight and probably the nerves for this adventures had taken their toll. I was hungry all the time and my favourite place was probably the ladies room. Nevertheless I could do some workouts and put on my running shoes again. There are quite some hills in Floripa which makes for a nice change of scenery from the flat lands of Holland and activate different muscle groups. My first run was by the lagoon and the second one on the beach, together 17,53km. I also had my very first surf lesson and played some beach volleyball. I made the rookie mistake of not putting on more sunscreen and got burned pretty bad.

Super food açai is abundand over here, so probably a daily bowl of açai is on my menu. Caiperinha is another thing that can be found plenty in Brasil, preferably with too much sugar. Don’t worry, this drink is not one I consume on a daily basis.

Rest and reflect

About 1,5 year ago I was pretty worn out, staying home with a mild burnout. One of the lesson’s I’ve learned then was the power of ‘doing fun stuff’. So, as tired as I was, I did do a lot of fun stuff the first week. Thursday night we tried to enjoy a local Brazilian place. However, I have to admit that I wasn’t just ready for this very local music and dance style. Eventhough I love dancing, I was totally lost there. Friday night was better as we went to a bar that played house and techno, my Dutch roots were pretty useful there. Saturday night we went to a big club where we could dance our hearts out. Also the place where I had my first interaction with the ‘typical’ Brazilian man who, after saying about one sentence, simply dives in for the kiss (excuse my stereotyping). Luckily my face is quickly turned, my push just strong enough to leave some impression and my feet fast enough to swiftly manouvre my way out of the awkward situation. And oh, the fellow male roamers were also pretty helpful.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s